De werkgever in deze zaak kreeg een loonsanctie omdat het UWV vond dat de re‑integratie-inspanningen tekortschoten. De bedrijfsarts had forse medische beperkingen aangenomen die re‑integratie in het eigen werk onmogelijk maakten. Maar uit de medische gegevens bleek geen duidelijke verklaring voor die beperkingen. Toen de verzekeringsarts navraag deed, gaf de bedrijfsarts aan dat hij de werknemer zelf niet had begeleid en dat de relatie tussen werknemer en werkgever waarschijnlijk een grote rol speelde.

De rechtbank oordeelde vervolgens dat van de werkgever niet kon worden gevraagd om dit advies in twijfel te trekken. Ze verwees naar veranderende inzichten, discussies in de politiek en het advies van OCTAS, dat pleit voor meer vertrouwen in de bedrijfsarts.

Maar de Centrale Raad van Beroep zet daar nu een duidelijke streep doorheen.

Waarom de Raad de lijn niet wil verleggen

De Raad blijft bij de bestaande lijn: de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het medisch handelen van de bedrijfsarts ligt bij de werkgever. Niet omdat werkgevers medisch inhoudelijk zouden moeten kunnen meekijken, maar omdat dit zo diep verankerd is in de WIA en de bedoeling van de wetgever.

Een zorgvuldig opgesteld advies kan dus alsnog inhoudelijk onjuist zijn, en als dat de re‑integratie belemmert, blijft de werkgever verantwoordelijk. Niet de werknemer. En niet het UWV.

Wat opvalt in deze uitspraak, is dat de Raad heel nadrukkelijk de positie van de werknemer meeneemt. Een loonsanctie is niet alleen een correctie richting werkgever, maar verlengt voor de werknemer de periode waarin hij beschermd is tegen ontslag. Als de toets te veel zou verschuiven richting “vertrouwen op de bedrijfsarts”, komt dat volgens de Raad uiteindelijk vooral bij de werknemer terecht.

Dat is een nuance die in de huidige discussie over werkdruk, schaarste aan bedrijfsartsen en het poortwachterproces gemakkelijk onderbelicht blijft.

Waarom het voor werkgevers toch schuurt

Veel HR‑professionals en leidinggevenden herkennen het gevoel van afhankelijkheid. Je volgt het advies van de bedrijfsarts, stemt je hele proces erop af, bouwt dossierstukken op basis van medische beperkingen die je niet mag inzien en vertrouwt erop dat dit professioneel is vastgesteld.

Als later blijkt dat die beperkingen niet goed zijn onderbouwd, voelt het wrang dat de werkgever daar volledig aansprakelijk voor is. Zeker in grotere organisaties, waar het contact met de arbodienst soms op afstand staat en meerdere professionals in een traject schakelen.

Toch houdt de Raad vast aan de risicoverdeling zoals die door de wetgever ooit bewust is gekozen. De werkgever draagt verantwoordelijkheid voor de deskundigheid waarvoor hij betaalt. In de woorden van de Raad: het is niet aan de rechter om die balans te verschuiven, hoe logisch die wens soms ook lijkt.

Wat deze uitspraak duidelijk maakt voor jouw organisatie

De uitspraak onderstreept dat re‑integratie niet alleen gaat over stappen zetten, maar ook over scherp blijven op de onderbouwing. Vooral wanneer beperkingen zwaarwegend zijn en het traject stil komt te liggen.

Het gesprek met de bedrijfsarts mag dus best kritische vragen bevatten. Niet over medische diagnoses, maar wel over redeneringen, onderbouwing, observaties en ontbrekende gegevens. Bedrijfsartsen hebben een professionele marge, maar die marge is geen vrijbrief.

Ook de interne samenwerking binnen HR, leidinggevenden en casemanagement wordt hiermee nog belangrijker. Hoe sneller inconsistenties of twijfel voorkomen, hoe kleiner de kans dat je als organisatie achteraf verrast wordt door een gebrek aan plausibiliteit.

Een blik vooruit

De discussie over het leidend maken van het advies van de bedrijfsarts is nog niet voorbij. De inwerkingtreding van de wet die hiervoor nodig is staat gepland voor 1 januari 2028. De Raad benadrukt dat het nog te vroeg is om te spreken van een maatschappelijk breed gedragen verschuiving.

Tot die tijd blijft dit de lijn: de werkgever is verantwoordelijk voor het geheel van de re‑integratie en daarmee ook voor de kwaliteit van de medische input waarop het proces rust.